تصويب مجلس شوراى ملى رسيد . در همين سال به موجب قانون ديگرى كه از تصويب مجلس گذشت ، مقرر شد كه انحصار قند و چاى در اختيار دولت باشد و عوايدى كه از اين راه به دست مىآيد ، به مصرف كشيدن راه‌آهن سرتاسرى برسد . طول راه‌آهن سراسرى 1394 كيلومتر بود كه پس از عبور از سلسله جبال البرز و كوههاى زاگرس ، بندر امام خمينى ( شاهپور ) را در كنار خليج فارس به بندر شاه در ساحل درياى خزر يعنى ناحيه مرزى بين ايران و كشور شوروى ( روسيه كنونى ) كه از نظر اقتصادى ناحيه بسيار ضعيفى است ، متصل مىكرد . در صورتىكه نواحى گيلان و آذربايجان از نظر اقتصادى و ارزش احداث راه‌اهن از اهميت و اعتبار بيشترى برخوردار بودند ، ليكن هدف از انتخاب اين مسير بيشتر تأمين نقشه‌هاى نظامى بود . بانك سپه نيز در همان سال تأسيس شد . در 27 اسفندماه 1305 ه . ش . عهدنامه دوستى بين ايران و افغانستان منعقد شد كه بتدريج با اكثر ممالك آن پيمانهاى دوستى بسته شد . به موازات بستن اين عهدنامه‌ها و بناى چندين ساختمان دولتى در تهران و ديگر شهرهاى بزرگ از نفوذ روحانيان در امور سياسى و اجتماعى به‌طور محسوسى كاسته شد . در نتيجه اصلاحات حقوقى و قضايى ، روحانيان از حاكميت حقوقى در دادگاهها محروم شدند . عبا و عمامه عده‌اى از روحانيان برداشته شد و عده‌اى از آنها از رفتن به منبر و روضه خوانى منع شدند . عده‌اى از رهبران آنها از جمله يكى از مردان مبارز تاريخ معاصر ايران زنده‌ياد آيت الله سيد حسن مدرس زندانى شد و كمى بعد به شهادت رسيد . بنا به دستور رضا خان در سال 1307 ه . ش . پوشيدن لباسهاى ملى و محلى ممنوع شد و مردم موظف شدند از لباسهايى به فرم لباسهاى اروپاييان استفاده كنند . حكومت هرنوع مقاومتى را در برابر اين گونه اصلاحات صورى درهم مىكوبيد . در سال 1315 مردم به عنوان مخالفت با شدت عمل پليس براى اجراى دستور رضا شاه داير بر تعويض كلاه و رفع حجاب از زنان در صحن مطهر حضرت رضا ( ع ) بست نشستند ، ليكن به فرمان رضا شاه هدف گلوله‌هاى مسلسل قرار گرفتند . در سال 1309 قانونى درباره آثار باستانى ايران به تصويب رسيد ، در سال 1315 موزه ايران باستان در تهران و در سال 1317 موزه پارس شيراز تأسيس شد . در سال 1316 كتابخانه ملى و در سال 1318 موزه مردم‌شناسى